کارکنان یونیپاث
در نیم قرن گذشته، شرق میانه و آسیای مرکزی یک تغییر عمیقی را در جمعیت خود تجربه نموده است. در حدود 60 درصد نفوس شرق میانه، دو سوم جمعیت پاکستان و نزدیک به سه چهارم افغان ها در سنین کمتر از 30 سال قرار دارند. این “افزایش جوانان” بشکل احتمالاً بی ثبات آن، در زمانی ظهور نموده که اکثر جوامع در حال مبارزه برای پیدا کردن کار و شغل های پر معنی برای نسل جوان خود هستند. ارقام پاهین تعداد بالاترین جمعیت را که پاهین تر از سن 25 میباشند، نشان میدهد:
یک افزایش نسل
جوانان در بین سن های 15-29 بیشترین درصد جمعیت را در سراسر بسیاری از کشور های شرق میانه و آسیای مرکزی تشکیل می دهند. در پاهین یک نظر اجمالی مقایسه ای از چندین کشور است.
میزان تولد
طریق دیگر اینست که به میزان تولد توجه نمود، که نشان می دهد چگونه افزایش نفوس جوانان در دهه های آینده دوامدار میباشد.
بیکاری
در میان مناطق جهان، شرق میانه دارای بالاترین میزان بیکاری جوانان میباشد. بیش از یک چهارم جوانان از لحاظ اقتصادی فعال، بیکار هستند. میزان بیکاری جوانان در این منطقه برای سال 2012، در حدود 28.3 درصد برآورد شده و پیش بینی میشود که در سال 2018 به 30 درصد افزایش یابد.
میزان مشارکت نیروی کار، ارائه زاویه دیگری را برای ملاحظه این مشکل فراهم مینماید. تقریبا 70 درصد از جوانان قطر در نیروی کار شرکت دارند، به این معنی که آنها در حال کار و یا فعالانه در جستجوی کار هستند. برعکس، میزان مشارکت در اردن تنها 25 در صد است، و این امر حاکی بران است که بسیاری از مردم تحصیل کرده در رشته های مانند انجینیری شغل مناسب را نمیتوانند پیدا نمایند.
احتمال کار برای زنان جوان بدتر است، و از آنها 42.6 درصد در اردن بیکار بوده اند، حتی با وجود اینکه میزان مشارکت شان در نیروی کار، کمتر بوده است. اگرچه آداب و معیار های فرهنگی بیشتر مانع اعتراض زنان ازین وضعیت درگیری شان میشود، ولی نا امیدی های آنها فشار ها و نگرانی های عمومی را درین کشور ها شدت میدهد.
یکی دیگر از منبع بی ثباتی نسبت بیکاری در میان افراد پائین تر از سن 25 به مقایسه با بیکاری در میان افراد 25 ساله و بالاتر و بیکاری در میان “بزرگسالان کامل” میباشد.
با مقایسه به هر “بزرگ سال” بیکار در شرق میانه، 3.8 جوان بیکار است.
