طی یک دوره دو روزه گرم در جون 2015، گارد سرحدی قوای مسلح اردن 66 فرد ملکی را که در حال فرار از وطن جنگ زده خود، سوریه، بودند، گرفتار کردند. این افراد تازه وارد یک مجموعه از جوانان، مسنان اعم از مرد و زن و طفل بودند. قوای اردنی پس از ارائه کمک های اولیه پناهجویان را ثبت نام کردند تا امکان ارائه کمک های بشردوستانه به آنها وجود داشته باشد.
نظر به راپور دفتر کمشنری عالی پناهنده گان سازمان ملل متحد (UNHCR)، تا جولای 2015، بیش از 4 میلیون پناهجوی سوری راهی کشورهای همسایه شده اند تا از جنگ که وطن آنها را در بر گرفته است، فرار کنند. 7.6 میلیون تن از مردم سوریه نیز آواره شده اند.
”وخامت اوضاع تعداد روزافزون از مردم را روانه اروپا و سرزمینهای دور کرده است ولی اکثریت چشمگیر در منطقه مانده اند”. این گفته کمشنر عالی پناهنده گان سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترز، است. “ما توانایی پذیرش آنها را نداریم و جوامع میزبان آنها به درمانده گی رسیده اند”.
طی پنج سال اخیر از این جنگ، پناهجویان سوری راهی عراق، اردن، لبنان و ترکیه شدند. این مهاجرت در نوع خود از 1992 به بعد بزرگترین مهاجرت است که در آن سال تعداد پناهجویان افغان به 4.6 میلیون رسید. هجوم شدید پناهجویان سوری کشورهای میزبان را با مشکل روبرو ساخته است. کمک های بین المللی همیشه مطابق تعهدات ارائه نمی شود و مجرمین و تروریستان بعضی اوقات با مخفی شدن در بین مردم از سرحدات عبور می کنند.
در یمن، خشونت باعث رانده شدن بسیاری از مردم از خانه هایشان شده است. نظر به راپور UNHCR، تا جولای 2015، بیش از 1 میلیون تن از مردم این کشور آواره شده بودند. 21 میلیون تن از مردم به کمک های بشر دوستانه ضرورت دارند. گروپ های انبوه از مردم آسیب پذیر در شرق میانه ثبات جوامع را تهدید می کند.
نظر به راپور UNHCR: “با گسترش بحران در منطقه امید به بازگشت به وطن روز به روز کمتر می شود. پناهجویان فقیرتر می شوند و پیامدهای منفی مانند کار کودکان، گدایی و ازدواج کودکان رو به گسترش است”. “رقابت برای کار، زمین، مسکن، آب و انرژی در جوامع میزبان آسیب پذیر توانایی این جوامع برای مدیریت این جمعیت روزافزون و تداوم روند کمک رسانی به آنها را کاهش داده است”.
منابع: خبرگزاری اردن-پترا، UNHCR
By Unipath